Aller au contenuGeneraal Reeves bleef voor me staan.
‘Kolonel Carter.’
Mijn moeder keek van hem naar mij.
‘Kolonel?’
Ik antwoordde niet.
Reeves keek eerst naar Ruby’s ziekenhuiskamer en daarna naar mijn ouders.
‘Ik heb begrepen dat uw dochter ernstig gewond is geraakt.’
Mijn vader knikte snel.
‘Een ongeluk.’
Reeves keek hem rustig aan.
‘Dat is niet wat het politierapport zegt.’
De stilte die volgde was ondraaglijk.
Vanessa begon te huilen.
‘Ik wilde haar geen pijn doen.’
Een rechercheur stapte naar voren.
‘U hoeft nu geen verklaring af te leggen.’
Vanessa keek naar mijn moeder.
‘Mam…’
Mijn moeder wilde naar haar toe lopen.
Ik hield haar tegen.
‘Niet aanraken.’
Ze keek me geschokt aan.
‘Emma…’
‘Niet deze keer.’
De woorden kwamen kalm uit mijn mond.
Ik hoefde niet te schreeuwen…………….