‘Dan gaan we daarheen.’

Ik voelde eindelijk een deel van de spanning uit mijn lichaam verdwijnen.

Maar ik wist dat het echte werk nog moest beginnen.

Een uur later belde mijn advocaat.

Rachel.

‘Margaret, de politie heeft de situatie vastgelegd.’

‘En nu?’

‘Nu doen we precies wat we drie maanden geleden hebben voorbereid.’

Ik sloot mijn ogen.

Drie maanden.

Zo lang had ik al iets vermoed.

Het begon toen Daniel voor het eerst had gevraagd of Vanessa’s ouders tijdelijk in mijn huis mochten wonen.

Ik had nee gezegd.

Maar daarna begon er iets vreemds te gebeuren.

Post.

Brieven van onbekende bedrijven.

Een makelaar die zogenaamd “per ongeluk” mijn nummer had gekregen.

Een gemeentelijke brief over een mogelijke bestemmingswijziging in mijn straat.

En vooral één ding:

iemand had zonder mijn toestemming een taxateur naar mijn woning gestuurd.

Rachel had alles onderzocht……………..

Lees verder op de volgende pagina.