Aller au contenuEen arts kwam naar buiten.
“Mevrouw Hart?”
Ik draaide me onmiddellijk om.
“Ja?”
“We zijn nog bezig met de onderzoeken. Uw zoontje is stabiel, maar we houden hem goed in de gaten.”
Ik voelde mijn schouders iets zakken.
“Mag ik bij hem blijven?”
“Natuurlijk.”
Ik keek nog één keer naar Daniel.
“Mijn zoon heeft me nu nodig.”
Daarna liep ik de behandelkamer in.
Daniel bleef achter.
Mia stond een paar meter verderop.
Ze keek hem vragend aan.
“Wat zat er in die envelop?”
Daniel antwoordde niet.
“Daniel?”
“Niet hier.”
“Maar je zei dat alles geregeld was.”
Hij keek haar aan.
“Dat was het ook.”
Mia fronste……………….