De stem in het donker liet mijn hart bonzen.

‘Mevrouw Bennett, u had Richard nooit moeten volgen.’

Ik bleef stokstijf staan.

Richard greep mijn arm.

‘Niet antwoorden.’

Ik fluisterde:

‘Wie is dat?’

‘Dat weet ik niet.’

De stem kwam opnieuw.

‘U draagt iets bij u dat niet van u is.’

Ik keek naar mijn koffer.

‘Hoe weten ze dat?’

Richard trok zijn telefoon tevoorschijn.

Geen signaal.

‘We moeten hier weg.’

‘Waarheen?’

‘Naar het dek.’

We liepen verder door de donkere gang…………….

Lees verder op de volgende pagina.