“Een man met een groot huis. Papa zegt dat hij een vriend is.”
Ik voelde een koude rilling over mijn rug lopen.
Greg had nooit over Daniel gesproken.
Nooit.
“En waarom slapen jullie daar?”
Toby glimlachte.
“Omdat papa daar iets moet doen.”
“Wat dan?”
“Papieren.”
Mijn hart zakte.
“Welke papieren?”
Toby dacht even na.
“Papieren over ons huis.”
Ik stond langzaam op.
Mijn zoon keek me verbaasd aan.
“Ben je boos, mama?”
Ik knielde naast hem.
“Nee, lieverd. Ik ben niet boos op jou.”
Ik hielp hem uit bad en bracht hem naar zijn kamer……………….