Ik keek naar de envelop alsof hij elk moment kon verdwijnen.
De naam van mijn dochter stond erop.
Niet mijn naam.
Niet die van mijn overleden man.
Haar naam.
Mijn baby was nog maar drie dagen oud.
“Waarom zou iemand een brief aan haar schrijven?” vroeg ik.
De agent schudde zijn hoofd.
“Dat weten we niet. Maar u moet voorzichtig zijn.”
Ik nam de envelop aan.
Mijn vingers trilden.
Op dat moment huilde mijn dochter zachtjes in mijn armen.
Ik keek naar haar kleine gezichtje en voelde opnieuw die vreemde angst die me de afgelopen weken niet had losgelaten…………………….