Na enkele seconden fronste ze haar wenkbrauwen.
« Dat is vreemd. Uw zoon staat niet tussen de kindermaaltijden. »
« Dat moet een vergissing zijn. »
« Ik zal het navragen. »
Even later kwam de verantwoordelijke van de feestzaal erbij. Ze controleerde de definitieve gastenlijst en keek daarna zichtbaar ongemakkelijk naar Sofie.
« Mag ik u even apart spreken? »
Ze liepen naar een rustige hoek van de zaal.
« Bij de laatste bevestiging hebben we instructies gekregen om één kindermaaltijd te annuleren. »
« Van wie? »
« Van de organisator van het huwelijk. »
Sofie voelde haar hart sneller slaan.
« Bedoelt u de bruid? »
De vrouw knikte aarzelend.
« Er stond bij dat het kind toch nauwelijks zou eten en dat de plaats beter gebruikt kon worden om kosten te besparen. »
Sofie zweeg enkele seconden.
Niet vanwege het eten.
Maar omdat iemand bewust haar zoon had uitgekozen.
Ze bedankte de medewerkster vriendelijk en liep terug naar Liam.
« Ik ga iets regelen. »
Binnen tien minuten had de chef een verse maaltijd bereid. Sofie betaalde die zonder discussie zelf.
Liam begon opgelucht te eten.
« Zie je wel, » zei hij lachend. « Nu heb ik zelfs extra frietjes. »
Zijn onschuld brak bijna haar hart…………….