Aller au contenuIk keek naar mijn spiegelbeeld.
De vrouw die daar stond leek nauwelijks op de Clara die Julian zojuist had achtergelaten bij de gootsteen.
De rubberen handschoenen waren weg.
De bloedende vinger was verbonden.
Mijn haar zat perfect.
De zwarte avondjurk viel strak langs mijn lichaam.
Maar het belangrijkste verschil zat niet in mijn uiterlijk.
Het zat in mijn houding.
Mijn stafchef, Natalie, stond achter me met een tablet in haar handen.
‘Iedereen wacht op u.’
Ik knikte.
‘Hoe laat komt Julian aan?’
‘Hij is inmiddels binnen.’
‘En Victoria?’
‘Ook.’
Ik glimlachte.
‘Mooi.’
Natalie keek me even aan.
‘Wilt u dat we de presentatie aanpassen?’
‘Nee.’
‘Weet u het zeker?’
‘Laat alles precies zoals gepland……………