Hij nam niet op.

Hij was aan het werk.

Om 8.40 uur kwam er een tweede telefoontje.

Weer voicemail.

Om 10.12 uur werd Claire naar een privé-kamer gebracht.

Ze wist dat haar lichaam het opgaf.

Ze vroeg om haar blauwe map.

Daarin zat alles.

De scans.

De diagnoses.

De brieven die ze nooit had durven versturen.

En één envelop met Ethans naam.

‘Als hij komt,’ fluisterde ze tegen de verpleegkundige, ‘geef hem dit.’

Om 14.03 uur sloot Claire haar ogen.

Om 14.17 uur stopte haar hart.

Ethan hoorde het pas uren later.

Hij zat in de kantine van het ziekenhuis toen zijn collega naar hem toe liep.

‘Dr. Cole?’

Ethan keek op.

‘Ja?’

‘Er is een probleem met de administratie van de afdeling.’

‘Wat voor probleem?’

Zijn collega aarzelde……………..

Lees verder op de volgende pagina.