Aller au contenuClaire keek naar onze dochter.
Ze zei niets.
De verpleegkundige dacht waarschijnlijk dat ze gewoon overweldigd was.
Ik dacht hetzelfde.
Tot Claire haar hoofd schudde.
‘Nee.’
Ik verstijfde.
‘Wat bedoel je?’
Ze keek naar mij, en haar ogen vulden zich met tranen.
‘Ze is precies zoals ik.’
Ik glimlachte onzeker.
‘Dat is toch mooi?’
Claire keek opnieuw naar onze baby.
Toen fluisterde ze:
‘Dat is het probleem.’
Mijn glimlach verdween.
‘Welk probleem?’
Ze slikte.
‘Ik kan niet geloven dat je dit hebt gedaan.’
Ik begreep er niets van.
‘Wat heb ik gedaan?’
Ze keek naar de verpleegkundige……………