‘Het is goed, Noah.’

Ik verstijfde.

Noah.

De naam van mijn vader.

Toen keek het andere jongetje naar me.

‘Bent u de meneer van de foto?’

Mijn adem stokte.

‘Welke foto?’

Hij keek naar Evelyn.

Ze sloot haar ogen.

‘Ze hebben hem thuis nog.’

‘Wie heeft ze?’

‘Mijn kinderen.’

Die woorden raakten me harder dan ik verwachtte…………..

Lees verder op de volgende pagina.