“Nee.”

Nog geen minuut later:

“Je weet niet wat je doet.”

Ik keek naar het scherm.

Hij had gelijk.

Hij wist inderdaad niet wat ík ging doen.

Want terwijl hij dacht dat ik zojuist zijn reputatie had beschadigd, had ik nog helemaal niets onthuld.

Ik opende een beveiligde map op mijn laptop.

Daarin stonden documenten die ik jarenlang nauwelijks had aangeraakt.

Niet vanwege wraak.

Maar omdat ik nooit had gedacht dat ik ze ooit nodig zou hebben.

Ik had jarenlang geprobeerd mijn werk gescheiden te houden van mijn privéleven.

Maar Wouter had die grens zelf overschreden.

Zijn naam stond op verschillende financiële documenten.

Niet als eigenaar van het geld…………..

Lees verder op de volgende pagina.