Aller au contenu‘Ryan, doe normaal.’
Ryan antwoordde niet.
Hij wees naar mijn jurk.
‘Dit was de jurk die mam en mijn zus maandenlang hadden uitgezocht.’
Toen wees hij naar mijn gezicht.
‘En dit was haar trouwdag.’
Ed haalde zijn schouders op.
‘Ze weet dat ik haar maar plaagde.’
Ryan keek naar mij.
‘Weet jij dat?’
Ik kon nauwelijks praten.
‘Nee.’
Dat ene woord veranderde de sfeer in de zaal.
Ryan keek terug naar Ed.
‘Dan was het geen grap.’
Ed lachte nerveus.
‘Je overdrijft.’
Ryan schudde zijn hoofd.
‘Nee. Jij onderschat haar.’
Hij pakte de microfoon van de tafel………………..