Ik keek naar Sophia’s rug.

Eerst zag ik alleen haar zachte, roze huid.

Toen zag ik het.

Een klein, donker litteken net onder haar schouderblad.

Mijn man wees ernaar met trillende vingers.

‘Dat.’

Ik begreep het niet.

‘Wat is daarmee?’

Hij schudde zijn hoofd.

‘Dat stond niet op de medische foto’s.’

‘Misschien is het een geboortevlek.’

‘Nee.’

Zijn stem klonk gebroken.

‘Ik heb dit eerder gezien.’

Ik keek hem aan.

‘Waar?’

Hij antwoordde niet.

Ik pakte mijn telefoon.

‘Bel Kendra,’ zei hij opnieuw.

Ik belde.

Geen antwoord…………….

Lees verder op de volgende pagina.