“Ik weet dat mensen zullen zeggen dat ik iemand als haar had kunnen kiezen die mooier is, rijker is of meer indruk maakt. Mijn ouders zullen dat waarschijnlijk ook blijven denken.”
Ik voelde een brok in mijn keel.
Toen kwam de zin die me volledig brak.
“Maar zij is de eerste vrouw bij wie ik nooit hoefde te doen alsof ik iemand anders was.”
Ik liet de brief zakken.
Mijn ogen vulden zich met tranen.
Maar er was meer.
“Ze denkt dat ik haar heb gekozen ondanks haar onzekerheid. Ze begrijpt niet dat ik haar juist heb gekozen omdat ze zoveel meer is dan wat ze zelf in de spiegel ziet.”
Ik moest even stoppen met lezen.
Toen hoorde ik mijn man thuiskomen.
Ik veegde snel mijn tranen weg, maar hij zag meteen dat er iets aan de hand was.
“Wat is er gebeurd?”
Ik keek naar de brief in mijn handen.
“Heb jij deze geschreven?”
Hij werd stil.
Zijn blik viel op de envelop.
Na een paar seconden glimlachte hij zacht.
“Je hebt hem gevonden…………….