De foto’s gleden één voor één uit de lade.

Mijn handen begonnen te trillen.

Op de eerste foto stond ik.

Ik was zesentwintig.

Mijn haar hing tot bijna aan mijn middel.

Ik herkende de foto. Die was gemaakt tijdens onze huwelijksreis.

Maar achter op de foto stond een datum.

En een naam.

Martha.

Ik pakte de volgende foto.

Ik stond voor de kapsalon.

De volgende.

Ik zat in de stoel terwijl Martha mijn haar afknipte.

Nog één.

Een close-up van mijn haar, zorgvuldig samengebonden.

Ik begon te huilen.

‘Waarom heeft hij al deze foto’s?’

Toen zag ik iets wat me helemaal verstijfde.

Tussen de foto’s zat een oude ziekenhuisfoto.

Een baby.

Met donker haar.

Onder de foto stond:

“Ongeveer zes weken oud.”

Daaronder stond een naam die ik niet kende…………….

Lees verder op de volgende pagina.