Toen het zwarte leren mapje openklapte, verscheen geen geld of visitekaartje.

Binnenin zat een officiële legitimatiekaart, een pensioenpas van een speciale militaire eenheid en een kleine metalen badge met een serienummer. Trey keek er vluchtig naar en barstte opnieuw in lachen uit.

« Wat moet ik daarmee? » sneerde hij. « Denk je dat een oud pasje mij bang maakt? »

Riley keek hem rustig aan.

« Nee, » zei ze zacht. « Het is niet voor jou. »

Op datzelfde moment stapte de restaurantmanager haastig tussen de tafels door. Zijn blik viel op de badge en zijn gezicht verloor onmiddellijk zijn kleur. Hij kende het embleem. Niet omdat hij militair was geweest, maar omdat hij jaren eerder een veiligheidsopleiding had gevolgd waarin die speciale eenheid slechts één keer werd genoemd.

« Mevrouw Straoud… is alles in orde? » vroeg hij voorzichtig……………..

Lees verder op de volgende pagina.