Aller au contenuColton keek zelfverzekerd toe terwijl ik mijn telefoon weer in mijn tas stopte. Hij dacht dat ik eindelijk had begrepen wat mijn « plaats » in zijn familie was. Niemand aan de ontbijttafel merkte dat mijn kalmte niet voortkwam uit angst, maar uit een besluit dat al genomen was.
« Ruim eerst de koffie op, » zei Cynthia streng. « Daarna kun je het ontbijt afmaken. »
Ik knikte zonder een woord te zeggen. Ik pakte een doek, maakte de gemorste koffie schoon en liep daarna rustig naar boven. Reagan lachte hard.
« Zie je wel? Ze heeft eindelijk geleerd. »
Maar boven in de logeerkamer verzamelde ik mijn spullen. Ik maakte foto’s van mijn beschadigde lip en van mijn gescheurde blouse. Vervolgens sloeg ik alle beelden op in een beveiligde map. De camera in de keuken had alles vastgelegd en de back-up werd automatisch opgeslagen op een externe server die niet door de familie Tate kon worden verwijderd.
Twintig minuten later reed een zwarte auto het landgoed op.
Colton keek uit het raam.
« Wie verwacht jij? »
« Geen idee, » antwoordde ik rustig.
De voordeur ging open en drie mensen stapten naar binnen. Voorop liep Lilah Henderson, mijn juridisch adviseur. Achter haar volgden een vertegenwoordiger van de bank en een directeur van de beveiligingsafdeling van Keystone Horizon.
Lilah glimlachte beleefd.
« Goedemorgen. Wij komen namens Keystone Horizon. »
De glimlach van Cynthia verdween.
« Waar gaat dit over? »
Lilah legde een map op tafel…………….