Mijn broer liep langzaam naar voren.

Iedereen werd stil.

Ryan keek naar Ed.

Niet boos op de manier waarop iemand boos kijkt na een slechte grap.

Op een manier die veel ernstiger was.

‘Wat heb je gedaan?’

Ed lachte.

‘Kom op, man. Het is maar een grap.’

Ryan keek naar mij.

Mijn gezicht zat nog steeds onder de slagroom en het glazuur.

Mijn ogen waren rood.

Mijn broer kwam naast me staan.

Hij pakte voorzichtig een servet en veegde een beetje glazuur van mijn wang.

Toen draaide hij zich naar de gasten.

‘Niemand lacht.’

De laatste paar ongemakkelijke lachjes verdwenen onmiddellijk.

Ed keek verbaasd………………..

Lees verder op de volgende pagina.