Aller au contenuDe volgende ochtend dacht ik dat het verhaal voorbij was.
Dat was het niet.
Om half negen kreeg ik een bericht van Toby.
“Mam, kun je vanmiddag thuis zijn?”
Ik antwoordde meteen.
“Natuurlijk. Is alles goed?”
Hij reageerde bijna onmiddellijk.
“Ik moet je iets vertellen.”
Toen hij die middag thuiskwam, zag ik meteen dat er iets aan de hand was.
Hij liet zijn rugzak naast de deur vallen en ging aan de keukentafel zitten.
‘Wat is er?’
Hij keek naar het medaillon om mijn hals.
‘Je hebt het echt omgedaan.’
Ik glimlachte.
‘Natuurlijk.’
Hij lachte kort.
‘Mooi.’
Toen werd hij weer ernstig.
‘Mam, papa heeft me vanochtend gebeld……………