Patricia bleef stokstijf staan, terwijl ze naar het voorwerp in haar handen keek.
Het was geen luxe cadeau. Geen parfum. Geen sieraad.
Het was een eenvoudige doos met daarin een brief.
“Lees hem maar,” zei Daniel rustig.
Patricia haalde de brief eruit en begon te lezen. Na een paar seconden veranderde haar gezicht.
“Wat is dit?”
“Mijn woorden aan jou,” antwoordde Daniel. “Omdat je blijkbaar vindt dat iedereen in dit huis iets moet krijgen om aan zichzelf te werken.”
Hij keek naar mij en daarna weer naar zijn moeder.
“Mijn vrouw is drie weken geleden bevallen van drie kinderen. Ze slaapt nauwelijks. Ze zorgt dag en nacht voor onze dochters. En jij komt hier binnen met een spiegel om haar eraan te herinneren dat haar lichaam niet snel genoeg veranderd is?………..

Lees verder op de volgende pagina.