Om precies twee uur ’s nachts liep ik stilletjes naar de keuken.

Niet om mijn buurman wakker te maken.

Niet om wraak te nemen.

Ik had iets veel belangrijkers te doen.

Ik pakte mijn telefoon, mijn laptop en de map waarin ik alle documenten over mijn huis en mijn tuin bewaarde. Daarna controleerde ik nog één keer de beelden van de beveiligingscamera.

Ik drukte op afspelen.

Daar was hij.

Mijn buurman.

Om 01.17 uur.

Hij keek eerst zorgvuldig om zich heen voordat hij via een kleine opening naast de schutting mijn tuin binnenkwam.

In zijn hand had hij een grote tas.

Hij liep rechtstreeks naar de appelboom.

Mijn hart deed pijn toen ik zag hoe hij de eerste tak vastpakte.

Hij trok eraan.

Een hele tros appels viel op de grond.

Daarna begon hij de vruchten één voor één te plukken.

Maar hij was niet tevreden met alleen het fruit.

Op een gegeven moment pakte hij een dikkere tak vast en brak die met geweld…………

Lees verder op de volgende pagina.