Aller au contenuHij keek vervolgens weer naar de receptioniste.
« Vanaf vandaag bent u niet langer verantwoordelijk voor het ontvangen van onze gasten. Ik verwacht dat iedereen die hier binnenkomt met respect wordt behandeld, ongeacht leeftijd, kleding of financiële situatie. »
De receptioniste werd vuurrood. Ze probeerde nog iets te zeggen.
« Maar meneer… »
Hij stak rustig zijn hand op.
« Dit gesprek voeren we straks op kantoor. Niet hier. »
Ze liet haar schouders zakken en liep zwijgend weg.
De eigenaar glimlachte vriendelijk naar mijn grootmoeder.
« Mag ik u begeleiden naar onze mooiste tafel? En mag ik u alvast feliciteren met uw tweeënnegentigste verjaardag. »
Mijn grootmoeder keek hem verbaasd aan.
« Hoe weet u dat? »
Hij glimlachte.
« Dat stond bij de reservering. Onze gasten zijn belangrijk voor ons. »
Hij begeleidde ons naar een tafel bij het raam met uitzicht op een prachtige tuin. Op tafel stonden verse bloemen en een klein kaartje waarop met de hand stond geschreven……….