Aller au contenuDe ochtend van de rechtszitting voelde anders dan alle andere ochtenden. Olivia sliep nauwelijks. Caleb zat al aangekleed aan de keukentafel met zijn zwarte notitieboekje op schoot. Hij bladerde rustig door de pagina’s, alsof hij zich voorbereidde op een gewone schooldag.
« Mama, » zei hij zacht, « je hoeft niet bang te zijn. »
Olivia glimlachte verdrietig.
« Waarom denk je dat ik bang ben? »
« Omdat je vannacht drieënveertig keer wakker werd. »
Ze knipperde verbaasd.
« Heb je dat geteld? »
Caleb knikte.
« Ik tel alles. »
Een uur later stapten ze het gerechtsgebouw binnen. Nathan verscheen alsof hij een prijsuitreiking bezocht. Zijn maatpak was perfect, Vanessa liep glimlachend naast hem en achter hen volgde een leger advocaten.
Nathan keek nauwelijks naar zijn zoon.
« Ik hoop dat dit snel voorbij is, » zei hij koel.
Caleb antwoordde niet.
Toen de zitting begon, sprak Nathans advocaat zelfverzekerd.
« Mijn cliënt biedt zijn ex-vrouw een uitzonderlijk royale regeling van tweehonderdvijftig miljoen dollar. Hij vraagt enkel volledige vrijheid om zijn leven opnieuw op te bouwen. »
Daarna veranderde zijn toon.
« Daarnaast menen wij dat het kind speciale begeleiding nodig heeft. Meneer Whitaker beschikt niet over de juiste omgeving om daaraan tegemoet te komen………