« Bewijs. »

Preston stapte onmiddellijk naar voren.

« Geef dat hier. »

Ze sloot de map weer.

« Nee. »

« Dat zijn privézaken. »

« Dat klopt. »

Zijn ademhaling versnelde.

Margaret keek nu tussen hen beiden.

« Preston, waar heeft ze het over? »

Niemand antwoordde.

Dat antwoord vertelde haar genoeg.

Voor het eerst verscheen er bezorgdheid op haar gezicht.

Evelyn keek recht naar haar schoonmoeder.

« Weet u nog hoe vaak u mij vertelde dat ik niets bijdroeg aan deze familie? »

Margaret zweeg.

« Weet u nog hoe vaak u zei dat alles van uw zoon was? »

Preston slikte.

Hard.

Evelyn trok één document uit de map.

Slechts één.

Dat was voldoende.

Het was een overzicht van meerdere zakelijke rekeningen.

Rekeningen die officieel op Preston stonden.

Maar gefinancierd met geld dat van een onbekende investeerder kwam.

Een investeerder die jarenlang verborgen was gebleven.

Margaret pakte het papier.

Ze las de eerste regels.

Toen de tweede.

Toen de derde.

Langzaam keek ze op.

« Wat betekent dit? »

Evelyn antwoordde kalm.

« Het betekent dat het bedrijf van Preston nooit van Preston was. »

Volledige stilte.

De klok in de gang tikte hoorbaar verder.

Tik.

Tik.

Tik.

Margaret staarde naar haar zoon………..

Lees verder op de volgende pagina.