Lily keek verbaasd om zich heen. Tranen vulden haar ogen, maar deze keer waren het tranen van geluk.
« Je bent niet anders, » zei haar beste vriendin terwijl ze haar hand pakte. « Je bent één van ons. »
Mevrouw Hargrove werd zichtbaar ongemakkelijk. Haar glimlach was verdwenen. Ze keek naar de directeur, die langzaam opstond en naar het podium liep.
Hij nam de microfoon.
« Vandaag vieren we niet alleen diploma’s, » zei hij. « Vandaag vieren we moed, doorzettingsvermogen en vriendelijkheid. Lily heeft ons allemaal geleerd wat echte kracht betekent. »
Het applaus werd nog luider.
Na de ceremonie kwamen tientallen ouders naar Lily toe om haar te feliciteren. Velen vertelden dat hun kinderen door haar verhaal hadden geleerd nooit iemand te beoordelen op zijn uiterlijk.
De volgende week bood mevrouw Hargrove publiekelijk haar excuses aan aan Lily en haar familie. Ze gaf toe dat haar woorden kwetsend en ongepast waren geweest………………..