Aller au contenu« Dat bewijst toch niets? »
Hij opende de map.
« Mijn vrouw en ik konden jarenlang geen kinderen krijgen. Uiteindelijk kozen we voor ivf met een anonieme spermadonor. »
Ik voelde mijn maag samenknijpen.
« Jack en ik hebben hetzelfde gedaan, » fluisterde ik.
Thomas knikte langzaam.
« Precies. »
Hij schoof een stapel documenten naar mij toe.
« Een paar maanden geleden werd ik gebeld door de kliniek. Ze vertelden dat er tijdens een intern onderzoek ernstige fouten waren ontdekt. »
Ik pakte de papieren met trillende handen.
Volgens de documenten had een laborant jarenlang etiketten op ingevroren embryo’s en donorstalen verwisseld. Verschillende gezinnen hadden daardoor niet het genetische materiaal gekregen waarvoor zij hadden gekozen.
Mijn adem stokte.
« Nee… »
Thomas sloot zijn ogen.
« Ze weten nog steeds niet hoeveel gezinnen getroffen zijn. »
« Maar waarom weet Jack dit al? »
« Omdat de kliniek alle betrokken ouders eerst afzonderlijk heeft gecontacteerd. Hij kwam hier gisteren langs nadat ik hem had gebeld. »
Mijn wereld leek stil te staan.
Jack wist dit.
Hij had het geweten toen ik hem beschuldigde.
En toch had hij niets gezegd.
Ik stond op en liep bijna automatisch naar huis.
Toen ik binnenkwam, zat Jack aan de keukentafel. Zijn gezicht vertelde me meteen dat hij wist waar ik was geweest.
« Je bent bij Thomas geweest. »
Ik knikte.
« Waarom heb je me niets verteld? »
Hij liet zijn hoofd zakken.
« Ik wilde eerst alle feiten kennen. »
« Alle feiten? Ik dacht dat je een tweede gezin had!……………..