Clara zette haar koffers in de hal en sloot de voordeur achter zich. De stilte voelde zwaarder dan ooit. Voor het eerst sinds haar huwelijk was er niemand die haar begroette met een glimlach of vroeg hoe de reis was verlopen. Alleen het zachte tikken van de regen tegen de ramen vulde het lege huis.

Ze haalde diep adem en liep langzaam naar de woonkamer. Op de salontafel lag nog steeds Julians favoriete boek. Zijn leesbril lag ernaast, precies zoals hij die had achtergelaten voordat hij voor zijn laatste zakenreis vertrok. Clara streelde voorzichtig de kaft van het boek en voelde de tranen opnieuw opkomen.

Ze wist dat ze vroeg of laat alles zou moeten opruimen, maar die avond had ze daar de kracht niet voor.

Terwijl ze de kapotte koffer opnieuw probeerde dicht te maken, hoorde ze plotseling een vreemd geluid vanuit de werkkamer van Julian. Eerst dacht ze dat het de wind was. Daarna hoorde ze opnieuw een zachte pieptoon.

Nieuwsgierig liep ze naar binnen.

Op zijn bureau stond nog altijd zijn laptop. Het scherm was zwart, maar daarnaast knipperde een klein extern opslagapparaat met een blauw lampje…………..

Lees verder op de volgende pagina.