“Hoe oud is hij?” vroeg Ricardo zacht.
“Vier maanden.”
“En waarom hebben ze hem niet opgenomen?”
Esperanza keek weg.
Dat antwoord alleen vertelde hem al genoeg.
Maar toen fluisterde Mateo: “Omdat er staat dat ze eerst geld moet betalen…”
De woorden bleven zwaar hangen onder het metalen afdak.
Ricardo nam langzaam het papier aan dat half uit de tas stak.
DEPOSIT REQUIRED.
Onder het rode stempel stond een bedrag.
Veel te hoog voor iemand zoals haar.
Zijn maag draaide om.
Hij kende dat beleid.
Hij had het zelf ooit goedgekeurd tijdens een vergadering over “operationele efficiëntie.”
Toen waren het cijfers geweest.
Nu stond er een trillende moeder voor hem in doorweekte kleren met een zieke baby in haar armen.
Plots voelde hij zich vies.
Esperanza probeerde direct het papier terug te nemen.
“Alstublieft,” zei ze haastig. “Ik wil geen problemen.”
Ricardo keek haar aan alsof hij de woorden niet begreep………….