Aller au contenuBen haalde diep adem terwijl ik met trillende handen naar het papier keek. De eerste regel sloeg in als een bliksemschicht.
« Lieve zus, als je deze brief leest, betekent het dat ik misschien niet meer wakker ben geworden… »
« Nee, » fluisterde ik. « Nee, Rosie… »
Mijn ogen vulden zich met tranen. Ben legde een hand op mijn schouder.
« Lees verder, » zei hij zacht.
Ik slikte en vervolgde.
« Je hebt je hele leven gedacht dat Ben met mij trouwde omdat hij medelijden met me had. Zelfs mama en papa vroegen zich dat in stilte af. Maar dat is nooit de waarheid geweest………….