Aller au contenuKleine bedragen.
Grote bedragen.
Overboekingen.
Contante opnames.
Betalingen aan luxe winkels.
Alles verspreid over verschillende weken zodat het nauwelijks opviel.
Haar adem stokte.
Owen had niet alleen haar auto verkocht.
Hij had maandenlang geld uit hun gezamenlijke spaargeld gehaald.
De volgende ochtend reed ze met een taxi rechtstreeks naar de bank.
Na een gesprek van bijna een uur bevestigde een medewerker haar vermoedens.
Omdat Owen mede-eigenaar van de rekening was, had hij wettelijk toegang gehad tot het geld.
Maar één detail maakte alles nog erger.
Veel van de overboekingen waren gedaan naar een rekening op naam van Phoebe.
Selene voelde haar handen koud worden.
Dit was geen impulsieve beslissing geweest.
Dit was gepland.
Maandenlang.
Misschien zelfs jaren.
Toen ze de bank verliet, ging haar telefoon.
Owen.
Ze liet hem drie keer overgaan voordat ze opnam.
« Waar ben je? » vroeg hij.
« Dat gaat je niets aan. »
« Ben je nog steeds boos? »
Selene kon nauwelijks geloven wat ze hoorde.
« Boos? »
« Mijn moeder voelt zich vreselijk. Je bent zomaar weggelopen. »
Selene lachte ongelovig.
« Jullie hebben mijn auto verkocht. »
« Dat was voor een goed doel. »
« Jullie hebben ook duizenden euro’s van onze rekening gehaald…………….