De liftdeuren gleden open.

Het geluid alleen al was genoeg om alle gesprekken in de woonkamer te doen verstommen.

Mark stond nog steeds midden in de kamer, zijn gezicht bleek als papier.

Donna keek nerveus naar de gang.

Niemand lachte nog.

Niemand maakte nog grappen.

Toen verschenen er drie mannen in donkere pakken.

Voorop liep Grant.

Lang.

Kaal.

Koude ogen.

Het soort man dat geen stem hoeft te verheffen om angst te veroorzaken.

Hij stapte het appartement binnen en keek eerst naar Clara’s bebloede lip.

Daarna naar Mark.

Zijn kaak verstrakte.

« Ik zie dat ik op een interessant moment ben aangekomen. »

Mark slikte hard.

« Grant… luister… dit is een misverstand. »

« Nee, » antwoordde Grant rustig. « Een misverstand was wat ik dacht te hebben toen jij zes maanden geleden zei dat je de volgende betaling zou doen. »

Hij haalde een map uit zijn aktetas.

« Maar acht miljoen dollar schuld is geen misverstand. »

Een geschokte stilte vulde de kamer.

Een van de ooms liet bijna zijn glas vallen.

Donna keek naar haar zoon………..

Lees verder op de volgende pagina.