Ryan bleef verstijfd staan bij de ingang van het vliegtuig.

Zijn ogen waren groot van ongeloof terwijl hij mij aankeek.

« Valerie… » fluisterde hij.

Ik glimlachte professioneel.

« Welkom aan boord, meneer Carter. »

Ashley keek verward van hem naar mij.

« Kennen jullie elkaar? »

Ryan slikte zichtbaar.

Voordat hij iets kon antwoorden, wees ik vriendelijk naar het gangpad.

« Uw stoelen bevinden zich links vooraan. Geniet van uw vlucht. »

De passagiers achter hen begonnen ongeduldig te worden. Ryan had geen andere keuze dan verder te lopen.

Ashley volgde hem, duidelijk verward door zijn reactie.

Ik bleef glimlachen terwijl ik de volgende passagiers begroette.

Van binnen voelde ik een vreemde rust.

Maandenlang had ik vermoed dat er iets niet klopte.

Nu wist ik eindelijk de waarheid.

En de waarheid voelde verrassend bevrijdend.

Tijdens het instappen keek Ryan verschillende keren achterom.

Elke keer zag hij hetzelfde.

Ik bleef kalm.

Professioneel.

Onverstoorbaar.

Dat maakte hem alleen maar nerveuzer.

Zodra alle passagiers aan boord waren, begon de vlucht naar Cancun.

Ryan zat in de eerste klas naast Ashley, maar zijn aandacht was nergens anders dan bij mij.

Ashley probeerde gesprekken te voeren over hun vakantie.

Over stranden.

Over restaurants.

Over excursies………..

Lees verder op de volgende pagina.