Maar Adrian hoorde haar nauwelijks nog. Het zwangerschapsrapport lag voortdurend op zijn bureau. Elke keer als hij het zag, voelde hij opnieuw de pijn van zijn eigen daad. Voor het eerst besefte hij dat hij niet alleen zijn huwelijk had vernietigd, maar misschien ook het vertrouwen van zijn ongeboren kind.
Ondertussen begon Elena een nieuw leven in een rustige kustplaats. Ze huurde een klein appartement met uitzicht op zee. Het was niet luxueus, maar het gaf haar iets wat ze jarenlang had gemist: rust.
Tijdens een controleafspraak vertelde haar arts dat de zwangerschap kwetsbaar was. Door de enorme stress en de klap die ze had gekregen, moest ze veel rust nemen. Daarnaast ontdekte de arts dat Elena een zeldzame bloedgroep had. Mocht er tijdens de zwangerschap een complicatie optreden, dan zou snel medisch ingrijpen noodzakelijk zijn.
Die informatie hield Elena voor zichzelf.
Niet omdat ze Adrian wilde straffen, maar omdat ze wist dat hij nu geen deel meer uitmaakte van haar leven.
Enkele weken later verscheen Adrian onverwacht bij haar ouders………..