Aller au contenuToch bleef ik met vragen zitten.
Waarom zoveel geheimzinnigheid? En waarom onze slaapkamer?
Die avond deden Bruce en Jim opvallend normaal tijdens het diner. Ze maakten grappen, praatten over het eten en bespraken welke excursie we de volgende dag zouden doen.
Maar telkens wanneer ik hen samen zag fluisteren, dacht ik weer aan Lily’s woorden.
Na het eten besloot ik terug te lopen naar onze hotelkamer. Toen ik de deur opende, leek alles op zijn plaats te liggen.
Misschien had ik me zorgen gemaakt om niets.
Net toen ik mijn strandtas neerzette, hoorde ik voetstappen achter me.
Bruce verscheen in de deuropening.
« Je bent vroeg weggegaan, » zei hij glimlachend.
Ik keek hem aan.
« Lily heeft me verteld dat jij haar vroeg iets geheim te houden. »
Zijn glimlach verdween.
« Ze heeft het verteld? »
« Ja. En ik wil graag weten waarom je haar vroeg om niets te zeggen. »
Bruce zuchtte diep.
« Ik weet dat het niet slim was. Achteraf had ik dat nooit moeten doen. »
Mijn hart begon opnieuw sneller te kloppen.
« Leg het me alsjeblieft uit. »
Voordat hij iets kon zeggen, werd er op de deur geklopt.
Jim stond buiten met een grote sporttas.
« Is het tijd? » vroeg hij.
Bruce keek naar hem en knikte.
« Ja. »
Ik fronste.
« Tijd waarvoor? »
De twee wisselden een blik uit.
Toen zette Jim de tas op het bed en ritste hem langzaam open.
Binnenin lagen tientallen kleine decoraties, foto’s, lichtslingers en een zorgvuldig ingepakte doos.
Ik keek hen verbaasd aan.
Bruce glimlachte opnieuw.
« Over drie dagen zijn we tien jaar getrouwd. »
Ik staarde hem sprakeloos aan.
« Ik wilde je verrassen…………………