Aller au contenuMijn bericht aan mijn adjunct was kort:
« Bewaar alles. Beveilig alle camerabeelden, de meldkameropnames, de bodycambeelden en het logboek. Zorg dat niemand iets verwijdert. Ik ben onderweg naar het ziekenhuis zodra mijn moeder veilig is. »
Ik stopte mijn telefoon terug in mijn jas en keek de aanwezige agenten één voor één aan.
« Vanaf dit moment wil ik dat alles volgens de procedure verloopt. »
Niemand zei iets.
Kapitein Landry haalde diep adem.
« Mevrouw, dit is een familiekwestie. »
« Nee, » antwoordde ik rustig. « Dit is een politiezaak. En daarom gelden dezelfde regels voor iedereen. »
Een ambulance werd alsnog opgeroepen.
Terwijl de verpleegkundigen mijn moeder onderzochten, maakten zij foto’s van haar zichtbare verwondingen. Haar pols was gezwollen en haar schouder kon nauwelijks worden bewogen. De arts adviseerde direct verder onderzoek in het ziekenhuis.
Mijn moeder bleef opmerkelijk rustig.
« Ik wil alleen dat de waarheid wordt vastgesteld, » fluisterde ze…………