Dorothy bleef tot diep in de nacht achter haar bureau zitten.
De plastic bloem lag naast haar toetsenbord.
Elke keer dat haar blik erop viel, voelde het alsof iemand opnieuw zout in een oude wond strooide.
Ze opende map na map.
Belastingaangiften.
Contracten.
Hypotheekdocumenten.
Oude investeringsdossiers.
Aanvankelijk zocht ze niet eens naar iets specifieks. Ze wilde alleen begrijpen waarom ze zich zo leeg voelde.
Maar toen ontdekte ze iets wat ze jarenlang nooit echt had bekeken.
Een overzicht van alle financiële hulp die ze haar dochter en schoonzoon had gegeven sinds hun huwelijk.
Dorothy pakte een notitieblok.
Ze begon bedragen op te schrijven.
De aanbetaling voor hun eerste huis.
$85.000.
De lening toen Ryan zijn baan verloor.
$42.000.
De renovatie van hun keuken.
$27.000.
De privéschool van hun oudste zoon gedurende drie jaar.
$36.000.
De medische rekeningen toen Caroline complicaties had na haar tweede zwangerschap.
$18.000.
Het bedrag bleef stijgen.
En stijgen.
En stijgen.
Tegen vier uur ‘s nachts staarde Dorothy naar het totaal.
Meer dan $640.000.
Ze liet de pen uit haar hand vallen.
Zeshonderdveertigduizend dollar.
Een groot deel van haar pensioen…………