Diezelfde tint groen.

Die ze elke ochtend in de spiegel zag.

“Hoe… hoe heet ze?” fluisterde Evelyn.

“Officieel?” zei Victor. “Sophie Hale.”

Hij pauzeerde even.

“Maar die naam kreeg ze pas nadat ik haar kreeg.”

Evelyn keek op.

“Wat bedoelt u?”

Victor stond weer recht. Zijn gezicht was nu volledig gesloten, maar onder die kalmte lag iets gevaarlijks.

“Ik heb haar niet vanaf de geboorte gehad,” zei hij langzaam. “Ik heb haar twee jaar geleden ‘gekregen’ via een privékliniek in Zwitserland.”

Evelyn voelde de grond onder haar verdwijnen.

Berne.

De witte muren.

De stilte.

De dokter die haar niet aankeek.

“Ik betaalde voor discretie,” ging Victor verder. “Voor een kind zonder verleden. Zonder vragen.”

Zijn blik werd ijzig……….

Lees verder op de volgende pagina.