Toen Daniel de woorden uitsprak, keek iedereen op de luchthaven mij aan alsof ik elk moment zou instorten. Drie slapende baby’s lagen in hun kinderwagens, terwijl mijn man naast een elegante vrouw stond die zich gedroeg alsof zij de plaats van echtgenote al had ingenomen.
In plaats van te huilen glimlachte ik.
« Prima, » zei ik rustig. « We regelen de scheiding. »
Daniel leek opgelucht. Hij dacht dat ik geen energie meer had om te vechten. Vier maanden lang had ik immers alleen voor onze pasgeboren drieling gezorgd. Hij wist niet hoeveel er in die vier maanden werkelijk was gebeurd………….