Iedereen zag hoe Evelyn de diamanten uit de kluis haalde. Daarna gaf ze de sieradendoos aan haar dochter. En enkele seconden later was duidelijk te zien hoe Daniel het camerasysteem uitschakelde, blijkbaar in de overtuiging dat alle opnamen voorgoed zouden verdwijnen.

De stilte in de vergaderruimte voelde eindeloos.

Mijn advocaat drukte op de pauzeknop.

« Dit materiaal is gecontroleerd door de beveiligingsfirma. Er zijn geen aanwijzingen dat de beelden zijn aangepast. »

Daniel liet zich langzaam in zijn stoel zakken.

« Waarom? » vroeg hij met een gebroken stem.

Zijn moeder haalde diep adem.

« Ik deed het voor onze familie. »

Niemand begreep wat ze bedoelde.

Ze vervolgde: « Vanaf het begin vond ik dat jij niet bij ons hoorde. Ik wist dat als jouw huwelijk zou eindigen, Daniel uiteindelijk iemand zou ontmoeten die beter bij onze familie paste. »

Ik keek haar sprakeloos aan.

« U hebt mijn reputatie vernietigd. Mijn dochter heeft hieronder geleden. En u noemt dat bescherming van de familie? »

Voor het eerst kon Evelyn mij niet aankijken.

Daniels zus begon te huilen.

« Ik wilde dit niet, » zei ze zacht. « Mam zei dat niemand ooit achter de waarheid zou komen. Ze vroeg alleen of ik de sieraden een paar dagen wilde bewaren…………..

Lees verder op de volgende pagina.