Aller au contenuLater die avond vertelde Eva eindelijk de waarheid.
Thomas had een relatie gekregen met een collega. Zonder het iemand te vertellen was hij verhuisd. Hij had het gezamenlijke huis verkocht aan een investeerder die toevallig een goede vriend van hem was. Volgens de papieren leek alles legaal, maar Eva had nauwelijks iets ontvangen.
« Ik wilde geen ruzie veroorzaken binnen de familie, » zei Eva. « Ik dacht dat de waarheid vanzelf ooit naar boven zou komen. »
Marianne keek zwijgend naar de stapel documenten op tafel.
« Mag ik alles zien? »
Eva schoof een map naar haar toe.
Daarin zaten bankafschriften, koopcontracten en e-mails. Marianne las aandachtig iedere pagina.
Steeds vaker fronste ze haar wenkbrauwen.
« Dit klopt niet, » fluisterde ze.
De volgende ochtend belde ze haar man Pieter, een gepensioneerde financieel adviseur.
« Ik wil dat je onmiddellijk komt. »
Een paar uur later zat ook Pieter aan tafel.
Hij bestudeerde de documenten zorgvuldig.
« Hier ontbreken betalingen, » zei hij uiteindelijk. « En sommige handtekeningen lijken op kopieën. »
Eva keek verbaasd op.
« Denkt u dat er fraude is gepleegd? »
Pieter antwoordde niet meteen.
« Dat moeten we laten onderzoeken. »
Nog diezelfde middag maakten ze een afspraak met een onafhankelijke advocaat.
De advocaat luisterde aandachtig en vroeg vervolgens om alle originele documenten.
Na enkele dagen kwam hij met opvallend nieuws.
« Er zijn meerdere onregelmatigheden, » zei hij. « De verkoopprijs van het huis ligt ver onder de marktwaarde. Bovendien zijn er geldbedragen overgemaakt naar een rekening van een bedrijf dat eigendom blijkt te zijn van een vriend van Thomas. »
Marianne kon haar oren niet geloven.
« Waarom zou mijn eigen zoon zoiets doen? »
De advocaat haalde zijn schouders op………..