Aller au contenuDe deur ging langzaam open.
Een lange man in een donker pak stapte naar binnen. Achter hem stonden twee andere personen, eveneens professioneel gekleed. Hun gezichten straalden geen emotie uit.
De woonkamer viel onmiddellijk stil.
Jameson stond op van de bank.
« Wie bent u? » vroeg hij nerveus.
De man haalde een map uit zijn aktetas.
« Mijn naam is Richard Hayes. Ik vertegenwoordig de financiële onderzoeksafdeling van Westbridge Bank. »
Zijn blik ging rechtstreeks naar Jameson.
« We moeten met u spreken over een aantal documenten die recentelijk zijn gebruikt voor het verkrijgen van een lening. »
Alle kleur verdween uit Jamesons gezicht.
Op hetzelfde moment stopte zijn telefoon met rinkelen. Een bericht verscheen op het scherm.
Van Damien.
Dringend. Bel me terug. Ze zijn hier.
Jameson slikte.
Ik keek zwijgend toe.
Richard legde enkele papieren op tafel.
« We hebben aanwijzingen ontvangen dat bepaalde handtekeningen mogelijk niet authentiek zijn. »
Selina sprong overeind.
« Dit is absurd! Mijn zoon zou zoiets nooit doen. »
Richard keek haar rustig aan.
« Mevrouw, wij trekken nog geen conclusies. Daarom zijn we hier. »
Hij draaide zich naar mij.
« Mevrouw Carter, kunt u bevestigen dat dit uw handtekening is? »
Hij schoof een document naar voren.
Ik keek ernaar.
Mijn naam stond onderaan.
Maar ik had het nooit ondertekend.
« Nee, » antwoordde ik. « Dat is niet mijn handtekening. »
De stilte die volgde voelde loodzwaar.
Jameson keek naar de vloer…………….