Mijn moeder haalde diep adem. Daarna keek ze Barbara rustig recht in de ogen.
‘Nee,’ zei ze eenvoudig. ‘Dit appartement wordt niet aan Katie gegeven.’
Barbara’s glimlach verdween onmiddellijk.
‘Pardon?’
Mijn moeder legde haar handen op tafel.
‘Misschien bent u iets vergeten. Wij hebben onze dochter en Alex geholpen bij de aankoop van dit appartement omdat ze er jarenlang voor hadden gespaard en samen een toekomst wilden opbouwen. We hebben nooit geld gegeven zodat uw familie later kon beslissen wie hier zou wonen………….