Aller au contenuMijn hart sloeg een slag over.
Ik bladerde verder.
Nog een lening.
En nog een.
En nog een.
In totaal meer dan honderdduizend dollar.
Mijn adem stokte.
Iemand had mijn identiteit gebruikt.
En ik wist precies wie.
Blake.
Ik maakte foto’s van elk document.
Daarna belde ik onmiddellijk mijn advocaat.
« Raak niets meer aan, » zei hij direct. « Maak foto’s van alles en stuur ze naar mij. Dit is ernstig. »
Een uur later zat ik tegenover hem.
Zijn gezicht werd steeds grimmiger terwijl hij de documenten doorlas.
« Dit ziet eruit als identiteitsfraude. »
« Kun je dat bewijzen? » vroeg ik.
Hij keek me aan.
« Als jij deze documenten niet hebt ondertekend, dan wel. »
Die avond keerde Blake terug naar het appartement.
Hij zag meteen dat zijn moeder verdwenen was.
« Waar is mam? »
Ik keek niet eens op van mijn laptop.
« Thuis. »
« Wat bedoel je met thuis? »
« Precies wat ik zei. »
Zijn gezicht werd rood.
« Hoe durf je haar eruit te zetten? »
Ik sloot rustig mijn computer.
« Hoe durf jij haar binnen te laten? »
Een lange stilte volgde.
Toen begon hij te schreeuwen.
Over respect.
Over familie.
Over zijn moeder.
Ik liet hem uitrazen.
Toen schoof ik één document over de tafel.
Zijn gezicht verstijfde onmiddellijk……………