Daar lag een klein zwart geheugenkaartje.

Mijn handen begonnen te trillen.

—Waar heb je dit vandaan?

Mijn vader kon nauwelijks spreken. Hij wees naar boven, daarna naar Clara’s telefoon.

De politie nam het kaartje in beslag.

Een agent plaatste het in een laptop.

Er stonden slechts drie videobestanden op.

Het eerste bestand was opgenomen twee dagen eerder.

Clara zat voor de camera.

Ze huilde.

—Als Alex dit ooit ziet, betekent dat waarschijnlijk dat ik niet meer veilig ben.

Ik voelde mijn maag samentrekken.

Clara keek recht in de camera.

—Alex, ik wilde je bellen, maar ik wist dat jouw telefoon tijdens die opdracht niet bereikbaar zou zijn. Derek heeft me bedreigd. Hij zei dat ik moest zwijgen over de documenten die ik had gevonden.

De rechercheur keek naar mij.

—Welke documenten?

Ik schudde mijn hoofd.

—Ik heb geen idee.

Op de video ging Clara verder.

—Het bedrijf waar Alex werkt is niet wat hij denkt. Er verdwijnen al maanden goederen uit de magazijnen. Sommige vrachtwagens vertrekken officieel leeg, maar komen ergens anders volgeladen terug. Ik ontdekte dat de handtekeningen op de transportdocumenten van iemand uit de directie kwamen.

Toen noemde ze een naam.

Mijn adem stokte.

Victor Vance.

Mijn baas.

De man die mijn salaris ondertekende.

De man die mij drie dagen eerder persoonlijk had opgedragen om naar een afgelegen distributiecentrum te rijden.

Dezelfde man die tegen mijn moeder had gezegd dat mijn telefoon tijdens de operatie niet bereikbaar mocht zijn.

Ik keek naar de rechercheur.

—Hij wist dat ik weg zou zijn.

De agent knikte langzaam.

—Dat lijkt erop.

Het tweede videobestand begon.

Clara stond in onze slaapkamer.

Derek kwam binnen.

Hij schreeuwde tegen haar.

—Je had die documenten nooit mogen kopiëren!

Clara probeerde achteruit te lopen.

—Ik vertel Alex alles.

Derek sloeg met zijn hand tegen de muur.

Daarna hoorde ik een geluid waardoor Lily haar gezicht tegen mijn borst drukte.

Ik stopte de video.

—Genoeg.

De rechercheur begreep het onmiddellijk.

Derek werd naar buiten gebracht.

Maar mijn moeder bleef in de woonkamer zitten.

Ik keek haar aan.

—Waarom?

Ze begon te huilen…………

Lees verder op de volgende pagina.