Aller au contenuArtsen onderzochten de jongen grondig. Gelukkig bleek dat zijn toestand ernstig maar behandelbaar was. Met de juiste medicatie en zorg zou hij volledig kunnen herstellen.
Toen de arts vertrok, zag Cecilia hoe Samuel voor het eerst die dag diep ademhaalde.
Zijn schouders ontspanden zich.
Hij zag eruit alsof hij al maanden geen rust had gekend.
« Bedankt, » fluisterde hij.
Cecilia keek weg.
« Bedank me nog niet. »
Die avond keerde ze terug naar haar penthouse.
Normaal genoot ze van de stilte.
Maar die nacht voelde de stilte anders.
Leeg.
Ze liep door haar enorme woonkamer.
De marmeren vloeren glansden.
De kunstwerken aan de muren waren miljoenen waard.
Maar plotseling leken ze betekenisloos.
Aan de andere kant van de stad sliep een vader waarschijnlijk op een stoel naast het bed van zijn zieke zoon.
En ondanks al haar rijkdom had zij zich nog nooit zo arm gevoeld.
Ze sliep nauwelijks.
De volgende ochtend nam ze een beslissing.
Op kantoor verzamelde ze haar directieteam.
Iedereen verwachtte een bespreking over een nieuw vastgoedproject.
In plaats daarvan legde Cecilia een map op tafel.
« Vanaf vandaag veranderen we ons personeelsbeleid…………