Histoire 16 341

Hij wees naar Nova.

« Het gaat over haar. »

Celeste schudde haar hoofd.

« Je begrijpt het niet. Ik probeer je alleen te beschermen. »

« Beschermen waarvan? » vroeg Zayne.

Ze antwoordde niet.

« Van een kind dat mij elke avond welterusten wenst? » ging hij verder. « Van een meisje dat me tekeningen maakt voor Vaderdag? Van iemand die mij al jaren als haar vader ziet? »

De gasten luisterden ademloos.

Celeste keek de kamer rond alsof ze steun zocht.

Maar niemand zei iets.

Toen sprak mijn moeder opnieuw.

« Kijk eens om je heen, Celeste. »

Iedereen keek naar haar.

« Zie je al deze mensen? »

Celeste antwoordde niet.

« Ze kwamen vandaag niet om muren of meubels te vieren. Ze kwamen om een gezin te vieren. »

Ze legde haar hand op Nova’s schouder.

« En dit meisje is een deel van dat gezin. »

Celeste’s zelfvertrouwen begon zichtbaar af te brokkelen.

« Ik ben zijn moeder, » zei ze uiteindelijk.

« Dat klopt, » antwoordde mijn moeder. « Maar moeder zijn geeft je geen eigendomsrecht over het leven van je volwassen zoon. »

Een paar gasten knikten instemmend.

De kamer bleef stil.

Toen nam Zayne een diepe ademhaling.

« Er is nog iets dat iedereen moet weten. »

Ik keek verbaasd naar hem.

Dat klonk belangrijk.

Hij pakte mijn hand vast.

« Toen we dit appartement kochten, heb ik bewust gezocht naar een woning met drie slaapkamers. »

Celeste fronste.

« Waarom? »

Zayne glimlachte naar Nova.

« Omdat ik wilde dat mijn dochter haar eigen kamer zou hebben. »

Nova’s ogen werden groot.

Hij vervolgde:

« En omdat ik hoopte dat er ooit misschien nog een broertje of zusje zou komen. »

Een zacht geroezemoes ging door de woonkamer.

Mijn hart smolt.

Celeste keek alsof ze de grond onder haar voeten verloor.

« Je bedoelt… »

« Ja, » zei Zayne. « Ik bedoel precies wat je denkt. »

Hij keek naar mij.

« Toen ik met haar trouwde, trouwde ik niet alleen met haar. Ik koos voor hen allebei. »

Mijn ogen vulden zich met tranen.

Niet van verdriet.

Maar van opluchting.

Van geluk.

Van de zekerheid dat ik eindelijk iemand had gevonden die ons volledig accepteerde.

Celeste zweeg……………

Lees verder op de volgende pagina.

Laisser un commentaire