Hij wees naar Nova.
« Het gaat over haar. »
Celeste schudde haar hoofd.
« Je begrijpt het niet. Ik probeer je alleen te beschermen. »
« Beschermen waarvan? » vroeg Zayne.
Ze antwoordde niet.
« Van een kind dat mij elke avond welterusten wenst? » ging hij verder. « Van een meisje dat me tekeningen maakt voor Vaderdag? Van iemand die mij al jaren als haar vader ziet? »
De gasten luisterden ademloos.
Celeste keek de kamer rond alsof ze steun zocht.
Maar niemand zei iets.
Toen sprak mijn moeder opnieuw.
« Kijk eens om je heen, Celeste. »
Iedereen keek naar haar.
« Zie je al deze mensen? »
Celeste antwoordde niet.
« Ze kwamen vandaag niet om muren of meubels te vieren. Ze kwamen om een gezin te vieren. »
Ze legde haar hand op Nova’s schouder.
« En dit meisje is een deel van dat gezin. »
Celeste’s zelfvertrouwen begon zichtbaar af te brokkelen.
« Ik ben zijn moeder, » zei ze uiteindelijk.
« Dat klopt, » antwoordde mijn moeder. « Maar moeder zijn geeft je geen eigendomsrecht over het leven van je volwassen zoon. »
Een paar gasten knikten instemmend.
De kamer bleef stil.
Toen nam Zayne een diepe ademhaling.
« Er is nog iets dat iedereen moet weten. »
Ik keek verbaasd naar hem.
Dat klonk belangrijk.
Hij pakte mijn hand vast.
« Toen we dit appartement kochten, heb ik bewust gezocht naar een woning met drie slaapkamers. »
Celeste fronste.
« Waarom? »
Zayne glimlachte naar Nova.
« Omdat ik wilde dat mijn dochter haar eigen kamer zou hebben. »
Nova’s ogen werden groot.
Hij vervolgde:
« En omdat ik hoopte dat er ooit misschien nog een broertje of zusje zou komen. »
Een zacht geroezemoes ging door de woonkamer.
Mijn hart smolt.
Celeste keek alsof ze de grond onder haar voeten verloor.
« Je bedoelt… »
« Ja, » zei Zayne. « Ik bedoel precies wat je denkt. »
Hij keek naar mij.
« Toen ik met haar trouwde, trouwde ik niet alleen met haar. Ik koos voor hen allebei. »
Mijn ogen vulden zich met tranen.
Niet van verdriet.
Maar van opluchting.
Van geluk.
Van de zekerheid dat ik eindelijk iemand had gevonden die ons volledig accepteerde.
Celeste zweeg……………