Mijn hart bonsde zo hard dat ik dacht dat Derek het door de deur heen kon horen.

Emily fluisterde nog steeds aan de telefoon:

— Laura… luister naar mij. Doe die deur niet open.

Derek klopte opnieuw.

Zachter deze keer.

— Lieverd? Gaat het wel? Waarom sluit je jezelf op?

Zijn stem klonk precies zoals altijd.

Warm. Geduldig. Lief.

Dat maakte het alleen maar erger.

Want nu wist ik:

Het was een rol.

De Eerste Leugen Die Ik Terugsprak

Ik dwong mijn stem rustig te klinken.

— Maagpijn. Ik ben misselijk.

Een stilte.

Toen:

— Zal ik thee voor je zetten?

Bijna moest ik kokhalzen.

— Nee! — zei ik te snel.

Toen zachter: — Nee… ik wil gewoon even alleen zijn.

Nog een lange stilte.

Toen hoorde ik zijn voetstappen weglopen.

Emily sprak meteen weer.

— Ik ben er over tien minuten. Maar Laura… er is meer.

Mijn hand gleed bijna van de telefoon.

— Meer?

— De vrouw met wie ik hem zag… was Sandra Pike.

Mijn adem stokte.

Sandra.

Zijn ex-verloofde.

De vrouw waarvan hij had gezegd dat ze “instabiel” was en hem “geobsedeerd” achtervolgde.

Emily’s stem brak.

— Ik hoorde haar zeggen: “Hoeveel langer voordat ze volledig afhankelijk is?”

En Derek zei: “Nog even. Ze ondertekent binnenkort alles.”

Mijn benen begaven het bijna.

Wat Hij Niet Verwachtte

Emily arriveerde via de achterdeur.

Ik glipte het huis uit terwijl Derek in zijn kantoor zat te bellen.

We gingen rechtstreeks naar de politie.

Daar overhandigde ik:

het laboratoriumrapport

de vervalste verzekeringspapieren

foto’s van de stoffen uit de theezakjes

en een schriftje waarin ik jaren van symptomen had bijgehouden

Binnen 48 uur werd een officieel onderzoek gestart.

Op advies van de rechercheurs deed ik alsof niets veranderd was.

Ik ging terug naar huis.

Ik glimlachte.

Ik dronk zijn thee niet.

Ik goot elke druppel weg zodra hij niet keek.

En terwijl hij dacht dat ik zwakker werd…

bouwde de politie de zaak op……………

Lees verder op de volgende pagina.