« Papa zei dat als we zouden praten, ons gezin weer uit elkaar zou vallen. »

Ik gaf haar een kus op haar voorhoofd en probeerde rustig te blijven, hoewel mijn gedachten alle kanten op schoten.

Die nacht kon ik nauwelijks slapen. Michael lag naast me alsof er niets aan de hand was. Zijn ademhaling was rustig, maar ik bleef denken aan Ellies woorden.

De volgende ochtend vertrok Michael vroeg naar zijn werk.

Zodra de kinderen op school waren, liep ik naar de linnenkast. Achter de stapel handdoeken vond ik opnieuw de oude doos. Voorzichtig opende ik hem.

Er lagen tientallen foto’s van Laura met de kinderen. Ze zag er gelukkig uit. Niets wees erop dat ze ziek was geweest.

Daaronder lag een klein dagboek.

Ik aarzelde. Het voelde verkeerd om iemands privéleven te lezen.

Maar ik dacht aan Ellie.

Op de eerste pagina stond:

« Mocht iemand dit ooit lezen, dan hoop ik dat de waarheid eindelijk naar buiten komt. »

Mijn handen begonnen te trillen.

Laura schreef dat haar huwelijk de laatste jaren steeds moeilijker werd. Michael controleerde haar financiën, bepaalde met wie ze mocht afspreken en werd boos wanneer zij hem tegensprak…………..

Lees verder op de volgende pagina.