Aller au contenuErnesto Salgado hield de pen enkele seconden boven het papier.
Zijn hand trilde.
Niet omdat hij twijfelde.
Maar omdat hij wist dat de volgende handtekening het leven van meerdere mensen voorgoed zou veranderen.
Aan de andere kant van de kamer stond Mateo Hernández zwijgend toe te kijken. Naast hem zat notaris Ricardo Mendoza, die Ernesto al bijna twintig jaar kende.
De man in de witte jas die eerder was binnengekomen, was geen arts.
Hij was een forensisch deskundige die door de notaris was meegenomen om alles officieel vast te leggen.
Ernesto keek naar de camera.
—Begin maar.
De opname liep.
—Ik, Ernesto Salgado, verklaar hierbij volledig bij bewustzijn te zijn en uit vrije wil mijn testament te wijzigen.
De notaris knikte.
—We gaan verder.
Ernesto haalde diep adem.
—Mijn vrouw, Valeria Salgado, krijgt niets.
De kamer werd stil.
Mateo keek verbaasd op………….